Brak progresu na siłowni oznacza brak adaptacji organizmu do treningu. W praktyce mówimy o stagnacji wtedy, gdy przez minimum 4–8 tygodni nie rośnie siła (ciężar lub liczba powtórzeń), a sylwetka nie ulega zmianie mimo treningów 3–4 razy w tygodniu. To moment, w którym warto rozważyć współpracę z trenerem, bo problem przestaje być „przypadkowy”.
Brak progresu na siłowni oznacza brak adaptacji organizmu do treningu. W praktyce mówimy o stagnacji wtedy, gdy przez minimum 4–8 tygodni nie rośnie siła (ciężar lub liczba powtórzeń), a sylwetka nie ulega zmianie mimo treningów 3–4 razy w tygodniu. To moment, w którym warto rozważyć współpracę z trenerem, bo problem przestaje być „przypadkowy”.
Brak progresu na siłowni oznacza brak adaptacji organizmu do treningu. W praktyce mówimy o stagnacji wtedy, gdy przez minimum 4–8 tygodni nie rośnie siła (ciężar lub liczba powtórzeń), a sylwetka nie ulega zmianie mimo treningów 3–4 razy w tygodniu. To moment, w którym warto rozważyć współpracę z trenerem, bo problem przestaje być „przypadkowy”.
Brak progresu na siłowni oznacza brak adaptacji organizmu do treningu. W praktyce mówimy o stagnacji wtedy, gdy przez minimum 4–8 tygodni nie rośnie siła (ciężar lub liczba powtórzeń), a sylwetka nie ulega zmianie mimo treningów 3–4 razy w tygodniu. To moment, w którym warto rozważyć współpracę z trenerem, bo problem przestaje być „przypadkowy”.
Spotkanie zaczyna się od rozmowy, która trwa zwykle 10–20 minut. Trener zadaje konkretne pytania: ile razy w tygodniu możesz trenować, ile godzin śpisz, jaki masz tryb pracy (siedzący czy aktywny), czy odczuwasz bóle (np. kręgosłupa, kolan). Padają też pytania o przebyte kontuzje i choroby – np. problemy z tarczycą czy nadciśnienie, które wpływają na dobór intensywności.